O93,
f. 9ra; N442,
f. 27ra; V630, f. 27va; I83, f. 54va; VD38, f. 49vb; SG670, p. 83b; P9629, f. 2v
INCIPIT EPISTOLA ALEXANDRI PAPAE AD UNIVERSOS
ORTHODOXOS UBIQUE
CONSTITUTOS DIRECTA DE SACERDOTIBUS NON VEXANDIS NEC SCRIPTIS AB EIS PER METUM AUT ALIQUAM FRAUDEM
EXIGENDIS ET DE
PASSIONE DOMINI <I83, f. 54vb> IN
CONSECRATIONE CORPORIS EIUS MISCENDA ET AQUA CUM SALE POPULIS BENEDICENDA ET
DE FIDE SANCTAE TRINITATIS.
Alexander
episcopus
omnibus orthodoxis per diversas provincias Christo domino famulantibus.
Cogitantibus
nobis
metum
divini iudicii, fratres carissimi, et post vitam hanc unumquemque,
prout gesserit, <O93, f. 9rb> recepturum, quid veniat in querelam, <VD38, f. 50ra> tacere
non licuit, sed nobis loqui necessitas imperavit dicente
propheta: Exalta ut
tuba vocem tuam, et cui omnium ecclesiarum cura est, si dissimulem, <SG670, p. 84a> audiam domino dicente: Reiecistis mandatum dei, ut traditiones vestras
statuatis. Quid enim aliud est reicere
mandatum dei
quam privato consilio, iudicio humano novis rebus constituendis liberius delectari? Unde et alibi scriptum est: Ne transgrediaris terminos antiquos, quos posuerunt
patres tui. Terminos indubitanter
transgreditur, qui
statuta patrum <N442, f. 27rb>
post<P9629, f. 3r>[ponit atque confundit.
Pervenit namque <I83, f. 55ra> ad
conscientiam apostolicae sedis, quod nonnulli sint
tam stolidi, qui dominica praecepta <V630,
f. 27vb> et apostolorum eorumque
successorum statuta
minime observent et eos, de quibus dominus ait: Qui vos tangit, tangit
pupillam oculi mei, non solum tangere minime dubitant, sed etiam
persequi non formidant. Et licet nos] persequantur, quia nec
nos sine illis, nec [illos sine nobis persequi possunt, quoniam illius sumus discipuli, qui animas pro fratri]bus
praecepit ponere,
tamen eis pericula et perditiones [eorum non sumus ausi celare, ne]
prophetica, quod <SG670, p. 84b> absit, damnemur sententia, quae ait: Si annuntiaveris iniquo
iniqui[tatem suam, animam]
tuam liberasti. Si autem non annuntiaveris ei, sanguinem eius de
manu tua requiram.
Est etiam et hoc ad hanc sanctam perlatum sedem, quod pudet dicere, et non solum sacerdotali, sed
etiam omni
christiano nomini est inimicum, id est, quod non<VD38, f.
50rb>nullos episcopos vel sacerdotes aut metu compellunt aut vi extorquent aut fraude decipiunt, aliquas
con<I83, f.
55rb>fessionis suae in alteram partem quam debeant, aut pro suarum non requisitione rerum, aut, quod deterius est, alieni
erroris secta scripturas facere et propriis manibus roborare et coram populis recitare atque
confiteri. Aliquos dicunt carceribus et
ergastulis recludi, ut saltem his territi insidiis devient domini sacerdotes et suis faveant voluptatibus. Relatum insuper est ad
huius sanctae et apostolicae sedis apicem, cui summarum <SG670, p.
85a> dispensationes causarum et omnium negotia ecclesiarum
ab ipso domino
tradita sunt quasi ad caput ipsoque dicente principi apostolorum
Petro: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo
ecclesiam meam, quod
quidam aemuli Christi eiusque sanctae ecclesiae
insidiatores,
sacerdotes dei ad iudices publicos accusare praesumant, cum magis apostolus christianorum causas ad ecclesias
deferri et ibidem terminari praecipiat. Taliter
praevaricantes
praevaricaverunt in deum suum, et non oboediunt praecepta eius, de quibus dominus per prophetam
Oseae loquitur
dicens: Quasi vaccae lascivientes declinaverunt et dilexerunt affer<I83, f. 55va>re
ignominiam protectoribus suis. Et idem: Vae eis, quoniam
recesserunt a me,
vastabuntur,
quia praevaricati sunt in me, et ego redemi eos, et ipsi locuti sunt contra me
mendacia et non
clamaverunt <SG670, p. 85b> ad me in corde suo, sed ululabant in
cubilibus suis, super
triticum et vinum ruminabant et recesserunt a me. Ego erudivi et confortavi brachia
eorum, et in me cogitaverunt maliciam. Reversi sunt,
ut essent
<N442, f. 27va> absque <VD38, f. 50va>
iugo, facti sunt quasi arcus dolosus. Abiciet eos dominus, ait idem propheta, quia non audierunt eum, et erunt vagi in nationibus. De his enim clericis vel laicis, qui episcopos
vel reliquos
sacerdotes prius tam ad primates eorum
<V630, f.
28ra> quam ad reliquos accusant iudices, quam auribus eorum, a
quibus se laesos aestimant, inculcent, ut ab eis aut ius suum aut iustam recipiant apologiam, item per eundem ait dominus prophetam: Audi, domus Israel, et ausculta, domus regis, et attendite, sacerdotes,
quia vobiscum
iudicium est, quoniam laqueus facti estis speculationem et <SG670, p. 86(68)a> rete expansum super Tabor, victi<I83, f.
55vb>masque declinastis
in profundum. Et ego eruditor omnium vestrum. Et alibi: Omnes calefacti
estis quasi clibanus, quia devoratis iudices vestros. Ipsi enim declinant
victimas domini in
profundum, qui eos devorant vel iniuste lacerant, qui domini oculi dicuntur. Nam si modo quisquam principis saecularis
oculos laceraret
aut amoveret, <O93, f. 9va> esset reus
criminis maiestatis an non? Profecto aut morti traderetur aut perpetua notaretur infamia. Si pro saeculi potestatibus
talia
hominibus fiunt, quid pro his fieri putatis, de quibus dominus ait: Qui vos tangit, tangit pupillam oculi mei. Procul dubio hi, qui eos persequuntur et amovere nituntur iniuste contra apostolicam auctoritatem, si a morte prohibentur dicente domino:
Nolo mortem
<VD38, f. 50vb> peccatoris, sed ut convertatur et vivat,
perpetua
tamen notantur <SG670, p. 86(68)b>
infamia et exilio digni iudicantur finitimo, de quibus a temporibus apostolorum et infra ista
tenemus atque
decreta habemus: Eorum accusandi episco<I83, f. 56ra>pos
vel testificandi in eos
vocem obstruimus, quos non humanis, sed divinis actibus mortuos esse
scimus, de quibus dominus loquitur per eundem prophetam: Calumniam patiens fractus est iudicio, quoniam
coepit ambire post sordem, et ego quasi tinea Ephraim
et quasi putredo domui Iuda, et vidit
Ephraim languorem suum et Iudas vinculum suum
et abiit Ephraim
ad Assur et misit ad regem ultorem, et ipse non poterit sanare vos nec
solvere a vobis
vinculum. Qui enim sacrilega persuasione persequuntur et lacerare nituntur
episcopos vel eos, qui
domino recte sacrificant, indubitanter eum persequuntur et dilaniant, cuius vice funguntur, unde ait dominus
per Ioel
prophetam: Numquid <SG670, p. 87a> ultionem redditis mihi? Et si ulciscimini vos contra me, cito,
velociter reddam
vicissitudinem vobis super caput vestrum.
<P9629, f. 3v> [Et per Amos prophetam dominus inquit: Quis
sapiens, et
intelleget ista, intellegens, sciet haec? Quia rectae viae
domini, et iusti ambulabunt in eis, praevaricatores <VD38, f.
51ra> vero cor<I83, f. 56rb>ru<N442,
f. 27vb>ent
in eis. Et
ipsa per se veritas ait: Qui vos audit,
me audit, et qui vos spernit, me spernit.] His et a[liis fulti quamplurimis dominicis praeceptis,
vitantes hominum
perditiones cum omnibus huius sanctae sedis, quam dominus ca]put totius
ecclesiae [constituit, membris talia fieri prohibemus, ne
con<V630,
f. 28rb>fundatur]
populus domini in aeternum. Nam et a
praedecessoribus
nostris inhibitum
leg[imus, ut nemo contristet
docto]res neque accusationem adversus eos suscipiat. Ipse namque
princeps apostolorum in ordinatio[ne beati Clementis] populum <SG670, p. 87b> instruens
ait: Quicumque
contristaverit doctorem veritatis, peccat in Christum et patrem omnium
exacerbat
deum, propter quod et
vita carebit. Et
doctor gentium inquit: Si
praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto, vos, qui spiritales estis,
sustentate illum in spiritu lenitatis, considerans teipsum, ne et tu
tempteris. Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi.
Has
considerantes pietates et pericula vitantes animarum una cum
om<I83, f.
56va>nibus domini sacerdotibus, qui nobiscum in hanc sacram
convenerunt urbem, et cum omnibus huius capitis membris, sicut a beatis
apostolis et a reliquis sanctis patribus ac successoribus eorum accepimus, statuentes
<VD38, f. 51rb>
decernimus
omnes, qui sanctos patres persequuntur aut amovere vel dilacerare manifeste nituntur, infames esse et alienos a limitibus ecclesiae usque ad satisfactionem fieri, quia sic odit <SG670,
p. 88a> deus eos, qui adversus patres armantur ut
patrum invasores vel destructores, qui ideo infames efficiuntur, quia patres persequuntur. Quoniam, si nec loqui eis licet, quibus doctores summi, quos
episcopos vocamus,
propter eorum scelera adversantur, quanto magis eis , qui eos infestantur , nec consentiendum est nec loquendum,
ne participes
eorum inveniantur sceleribus, quia non solum, qui faciunt, sed, qui
consentiunt facientibus, rei sunt. Unde et beatus princeps apostolorum
Petrus in ordinatione sancti praedecessoris nostri Clementis instruens clerum et
populum ait: Si inimicus fuerit Clemens alicui pro
actibus suis, vos
nolite ex<I83, f. 56vb>spectare, ut ipse vobis dicat: Cum illo nolite amici esse, sed prudenter
observare debetis
et voluntati eius absque communicatione obsecundare et avertere vos ab eo, cui ipsum sentitis aversum , sed nec loqui his, quibus ipse <SG670,
p. 88b> non loquitur, ut unusquisque, qui
in culpa est, dum cupit omnium vestrum amicitias ferre,
festinet citius reconciliare ei, qui omnibus <VD38, f. 51va>
praeest, et per hoc redeat ad salutem, cum oboedire coeperit monitis
praesidentis. Si vero <O93, f. 9vb>
quis amicus fuerit his, quibus ipse non loquitur, unus est
et ipse ex
illis, qui exterminare dei ecclesiam <N442, f.
28ra> volunt et, cum
corpore vobiscum esse videatur, mente et animo contra vos est, et est
multo nequior hostis hic quam illi, qui foris sunt <V630, f. 28va> et
evidenter inimici sunt. Hic enim per amicitiarum speciem, quae inimica
sunt, gerit et ecclesiam dispergit ac vastat.
Similiter si huiusmodi personis quaedam scripturae quoquomodo
per metum aut fraudem aut per vim extortae fuerint, velut se liberare possent, quocumque ab eis conscriptae <I83, f. 57ra> vel
roboratae fuerint ingenio, ad nullum eis <SG670, p.
89a> praeiudicium aut nocumentum provenire censemus neque ullam eis infamiam vel calumniam aut a suis sequestrationem bonis umquam auctore domino et sanctis
apostolis
eorumque successoribus sustinere permittimus. Confessio vero in talibus
non compulsa, sed spontanea fieri debet ipso attestante, qui ait: Ex corde enim
procedunt
homicidia, adulteria, fornicationes, blasphemiae et cetera, quae sunt ad haec pertinentia, nec
tantum attendenda
sunt, quae fiunt, quantum, quo animo fiunt, quorum exempla, si omnia
scribere coeperimus, ante dies <VD38, f. 51vb> quam
exempla
deficient. Unde et illud est, quod dominus ad munera Abel respexit et
non ad Cain, quia magis intendit ad offerentis animum quam ad ea, quae offeruntur. Inde et dominus per prophetam inquit:
Dominus scit
cogitationes hominum. Et per Oseae vatem ait: <SG670, f. 89b> In
gutture tuo sit tuba quasi aquila super domum domini, et reliqua.
Et dominus in
evangelio inquit: Tu autem, cum oraveris, intra <I83, f. 57rb> in cubiculum et clauso
ostio ora patrem tuum. Omnis enim confessio, quae fit ex
necessitate, fides non est. Et apostolus ait:
Corde enim creditur ad iustitiam, ore autem confessio fit in salutem. Amplius autem respicit deus ad
cogitationes et
spontaneas voluntates, quam ad actus, qui per simplicitatem
aut per necessitatem fiunt. Confessio vero
non extorqueri
debet in talibus, sed potius sponte profiteri, pessimum est enim de suspicione aut
extorta confessione quemquam iudicare, cum
magis inspector
cordis sit dominus quam operis, et potius requirit cogitationes puras et voluntates bonas quam labia
mendacia. Unde et dominus per prophetam
loquens <SG670, p. 90a> ait:
Populus iste
labiis me honorat, cor autem <P9629, f. 4r>
[eorum longe est a me. Peius
malum fore <VD38, f. 52ra> non
aestimo quam christianos suis invidere sacerdotibus. Novit enim dominus, qui sunt eius. Non
potest autem humano condemnari examine, quem deus suo reservavit iudicio. Si omnia namque in hoc saeculo
vindicata
essent, locum divina non haberent iudicia. Quod autem ad alios iudices prius non
de<I83, f.
57va>beant quam ad se sacerdotes vel actores ecclesiae
accusare, ita a tem<N442, f. 28rb>pore aposto]lorum et infra observatum et
definitum
[invenimus. Si quis erga episcopum vel actores ecclesiae
<V630, f.
28vb> quamlibet] querelam habere iustum crediderit, non prius primates aut
alios adeat [iudices, quam ipsos, a quibus se
lae]sum aestimat,
conveniat familiariter, non semel, sed saepissime, ut ab eis aut suam iustitiam aut [iustam accipiat] <SG670, p. 90b>
excusationem. Si autem secus egerit, ab ipsis et ab aliis communione privetur tamquam apostolorum
patrumque
aliorum contemptores, de quibus ait propheta: Erunt quasi non sint, et peribunt viri, qui contradicunt
vobis.
In sacramentorum quoque oblationibus, quae
inter missarum
solemnia domino offeruntur, passio domini miscenda est, ut eius, cuius corpus et sanguis conficitur,
passio celebretur
ita, ut repulsis opi<VD38, f. 52rb>nionibus
superstitionum panis
tantum et vinum aqua permixtum in sacrificio offerantur. Non debet enim, ut a patribus accepimus et
ipsa ratio docet,
in calice domini aut vinum solum aut a<I83, f.
57vb>qua
sola offerri, sed utrumque permixtum, quia utrumque
ex latere eius sua in passione profluxisse legitur. Ipsa
vero veritas nos instruit calicem et panem
in sacramento
offerre, quando ait: Accepit Iesus
<SG670, p. 91a> panem
et benedixit deditque discipulis suis dicens: Accipite et manducate, hoc est enim corpus meum, quod pro vobis tradetur. Similiter, postquam
cenavit, accepit
calicem, dedit discipulis suis dicens: Accipite et bibite ex eo omnes, quia hic est calix sanguinis
mei, qui pro
vobis fundetur in remissionem peccatorum. Crimina enim atque peccata oblatis his domino
sacrificiis
delentur, idcirco et passio eius in his commemoranda est, qua redempti
sumus, et saepius recitanda atque <O93, f. 10ra> haec
domino
offerenda. Talibus hostiis delectabitur et
placabitur dominus et peccata dimittit ingentia. Nihil enim in sacrificiis maius esse
potest quam corpus
et sanguis Christi, nec ulla oblatio hac potior est, sed haec omnes praecellit. <VD38, f.
52va> Quae pura conscientia domino offerenda est et pura mente
sumenda atque ab omnibus vene<I83, f. 58ra>randa. Et sicut potior est ceteris, ita
potius ex<SG670, p. 91b>coli et venerari debet.
Aquam enim sale conspersam populis benedicimus, ut ea cuncti aspersi sanctificentur ac purificentur, quod et omnibus
sacerdotibus faciendum
esse mandamus. Nam si cinis vitulae aspersus populum sanctificabat
atque mundabat,
multo magis aqua sale aspersa divinisque precibus
sacrata populum
sanctificat <N442, f. 28va> atque mundat. Et, si sale
asperso
per Eliseum prophetam sterilitas aquae
sanata est,
quanto magis divinis precibus sacratus sterilitatem rerum aufert humanarum et coinquinatos sanctificat et purgat, et cetera bona
multiplicat, et
insidias diaboli avertit, et a fantasmatis versutiis hominem defendit. Nam si tactione fimbriae vestimenti salvatoris salvatos infirmos non
dubitamus, quanto magis
virtute sacrorum eius verborum divinitus <V630, f. 29ra> sacrantur elementa, <SG670,
p. 92a> quibus sanitatem corporis et
animae humana percipit fragilitas. His ergo et aliis
instructi
documen<I83, f. 58rb>tis vota <VD38, f. 52vb> singulorum domini sacerdotes respicite et virtute
spiritus sancti
divinis precibus per ministerium vobis divinitus collatum perficere certate. Elementa quoque, tam ea, quae
praediximus, quam cetera divinis apta usibus et humanis necessaria infirmitatibus sacrate , infirmos curate et cetera, quae vobis pertinent, diligenter perficite. Ipse enim salvator tribuendo nobis
exemplum discipulis
ait
suis: In nomine meo daemonia eicite, infirmos curate, aegros sanate, leprosos mundate, et cetera. Super
infirmos etiam manus inponite, et bene habebunt.
Fidem quoque sanctae trinitatis sic docendam
a patribus
accepimus, vobisque
tradendam subditis
destinamus. Isaias namque propheta ait: Vidi <SG670, p. 92b> dominum Sabaoth sedentem super
thronum excelsum, et
seraphim stabant in circuitu eius, sex alae uni et sex alae alteri,
duabus velabant faciem, duabus autem velabant pedes et duabus
volabant et clamabant ad alterutrum dicentes: Sanctus,
sanctus, sanctus dominus deus Sabaoth. Si trinitas non est,
qua<I83,
f. 58va>re tertio sanctus dixerunt? Aut si unitas non est, quare
sub
trina repetitione unum <VD38,
f. 53ra> deum
ac dominum intimarunt? Si trinitas non est, cur in Geneseos dicitur: Dixit deus, fecit deus et benedixit deus? Si unitas non
est, quare tertio dixit deus, et deos plurali numero non commendavit? Si trinitas non est,
quare in Exodo dictum est tertio: domine, domine,
domine
miserator et misericors? Si unitas non est, quare dum tertio domine diceret, <P9629, f. 4v> [postea
miserator singulariter dicit, et non miseratores,
ut plures
ostenderet, intimavit? Si trinitas non est, cur A]braham [ad ilicem Mambrae sedens tribusque occurrens uni domine dixit, et non, ut viderat,
tribus <SG670, f.
93a> salutationis obsequium] reddidit? [Si trinitas non est, quare cum Moysi deus Abraham et deus Isaac et deus Iacob, tertio
diceretur
unitatem] ostendens, hoc <N442,
f. 28vb> mihi
[nomen est, dixit, et non, haec sunt nostra nomina,
designavit? Si] trinitas non est, quare David tertio dixit:
Benedicat nos deus,
deus noster, bene[dicat nos deus? Si unitas non est, quare, cum] deum
tertio nominasset, benedicat dixit, et non benedicant adiunxit? Si trini<I83, f. 58vb>tas
[non est, cur Isaias] denuo dicit: Dominus deus Sabaoth, deus Israel, qui sedes super cherubim? Si
unitas non est,
<VD38, f. 53rb> quare qui sedes dixit et non qui sedetis adstruxit? Si trinitas non est, quare in Regnorum libro dicitur: Dominus, deus omnipotens, deus Israel, sermones tui fideles sint? Si unitas non est, quare tui dicitur et non vestri potius intimatur? Si trinitas non est, cur in
psalmo
quinquagesimo octavo cantatur: Domine deus virtutum, deus Israel, intende ad visitan
<SG670, f. 93b>das omnes gentes? <V630, f.
29rb> Si unitas non est, quare intende posuit et non intendite,
ut praedicatus est, intimavit? Si trinitas non est,
quare in Apocalypsi tertio dicit: Sanctus dominus deus omnipotens, qui est et qui
erat? Si unitas non est, quare non qui sunt et qui erant pluraliter designatur? Si trinitas non est, quare in Deuteronomio dictum est: Dominus deus tuus misericors est et audiet vocem tuam? Si unitas non
est, quare audiet
posuit, et non audient intimavit? Si trinitas non est, quare in Iesu
Nave
dicitur libro: Dominus deus deorum ? Si unitas non est, quare est dixit, et non sunt
<I83, f. 59ra> more locutionis induxit? Si trinitas non est, quare Elias
<O93, f. 10rb>
orando:
Domine, domine deus Israel ostende, quia tu es deus meus dixit? Si
unitas non est, quare ostende et non ostendite posuit? Si trinitas non
est, cur Mardocheus orando: Domine, domine, deus <VD38, f. 53va> omnipotens, omnia in
potestate tua sunt, dixit? Si unitas non est, quare
in tua posuit et
non in vestra signaverit? Si trini <SG670, f. 94a>tas non est, cur etiam Iudith orando
dixit: Domine,
domine, deus omnium virtutum, respice in orationem meam? Si unitas non est, quare respice et non respicite designavit? Si
trinitas non
est, quare in Hieremia dicitur: Dominus deus vester, deus verax est? Si unitas non est, quare verax est
dixit et non veraces
potius intimavit? Si trinitas non est, cur in Apocalypsi scriptum est: Dominus deus et spiritus prophetarum misit
angelum suum
ostendere servis suis, quae oportet fieri cito? Si unitas non est,
quare, cum patrem et filium et spiritum sanctum nominasset, misit dixit et non
miserunt sub praetaxato trium personarum et nominum introduxit? Si trinitas non est, quare <I83, f.
59rb> in Deuteronomio
dicitur: Dominus deus vester, hic est deus? Si unitas non est, quare hic
est dixit, et non
hi sunt plurali numero designavit? Si
trinitas non est, quare in eodem dicitur libro: Dominus
<N442, f. 29ra> deus tuus, deus magnus
et
potens est?
Si unitas non est, quare magnus et
potens pluraliter non nominantur? Si trinitas non est, cur Tobi cum
filium suum in Rages
civitatem cum Raphahelo <SG670, f. 94b> angelo
mitteret, benedicens eos
ita dixisse docetur: Deus Abraham et deus Isaac et deus Iacob ipse
<VD38, f. 53vb> impleat benedictionem suam in vobis? Si
unitas non est, quare ipse impleat dixit, et non ipsi impleant
intimavit? Postremo si trinitas non est, quare dominus
discipulos suos in
nomine patris et filii et spiritus sancti universas gentes posuit baptizare? Si unitas non est, quare in nomine dixit, et non in nominibus praecipiendo perdocuit? Si trinitas non est, quare
Paulus apostolus ait: Ex ipso et per ipsum et
in ipso sunt
omnia? <V630, f. 29va> Si unitas non est, quare ex ipso
posuit et
non ex ipsis adstruxit? Si enim certo certius volueritis unitatem trinitatis agnosce<I83, f. 59va>re, a saepe dicto doctore gentium apostolo
potestis universa condiscere et sequi catholicam fidem, et horum respuere pravitatem. Gratia domini nostri Iesu Christi,
inquit, et caritas dei et communicatio
<SG670, f. 95a>
spiritus sancti ipsa est patris et filii et spiritus gratia, et sic fidem sanctae trinitatis
et intellegere
et docere
domino adiuvante pleniter potestis.
Idcirco ergo, carissimi, fidei
regulas iuxta huius epistolae finem
posuimus, ut in eius confessione fideliter perseveremus et domino
auxiliante bonam finem habere
mereamur.
Quicumque ergo
voluerit amicus esse saeculi
huius, inimicus dei constituitur. Aut putatis, quia
inaniter scriptura dicit: Ad
invidiam concupiscit spiritus, qui habitat in vobis? <VD38,
f. 54ra> Maiorem
autem dat gratiam, propter
quod dicitur: Deus superbis
resistit, humilibus autem
dat gratiam. Subditi igitur estote deo, resistite autem diabolo, et
fugiet a vobis. Appropinquate domino, et
appropinquabit vobis. Emundate vobis manus,
peccatores, et purificate corda, duplices animo. Miseri
estote et lugete et plorate, risus vester in luctum con<SG670,
f. 95b>vertatur et gaudium in me<I83,
f. 59vb>rorem,
humiliamini in conspectu domini, et exaltabit vos.
Nolite detrahere
alte<P9629, f. 5r>[rutrum, fratres mei, quia,
qui detrahit fratri aut qui iudicat fratrem suum, detrahit legi et
iudicat legem. Si autem iudicas legem, non es factor legis, sed iudex.
Unus est enim legislator et iudex, qui
potest perdere et liberare. Tu autem,] quis es, qui iudicas
[proximum? Agite nunc, divites, plorate ululantes in miseriis vestris,
quae advenient vobis.] Divitiae vestrae
putrefactae sunt et vestimenta vestra a tineis [comesta sunt.
Aurum et argentum vestrum eruginavit, et] erugo eorum in
testimonium vobis erit, et manducabit car<N442,
f. 29rb>nes
vestras sicut [ignis.
Thesaurizastis vob]is iram in
novissimis diebus. Ecce merces operariorum, qui messuerunt regiones
vestras, [qui fraudatus est a] vobis, clamat, et clamor eorum in
aures domini Sabaoth introivit. Epulati estis <SG670, f. 96a> super terram et in
luxuriis enutristis corda vestra in die occisionis <VD38,
f. 54rb>
adduxistis. Occidistis iustum, et non
resistit vobis.
Vae, <I83,
f. 60ra> fratres,
his, qui vos tribulant, vos vero, quantum amplius tribulamini, tantum
purgatiores atque beatiores
efficiemini, si tamen ipsa
tribulatio patienter fuerit supportata. Unde ipsa veritas per se
dicit: Beati, qui persecutionem
patiuntur propter iustitiam. Et alibi: Beati
eritis, cum vos oderint homines <O93,
f. 10va> et
persecuti fuerint et eiecerint
nomen vestrum tamquam malum. Gaudete in illa die et exultate, quoniam
merces vestra
multa est in caelo.
<V630, f.
29vb> Data VIIII Kal. Aug. Traiano
et Eliano vv. cc. conss.
O93, f. 10va; N442,
f. 29rb; V630, f. 29vb; I83, f. 60ra, VD38,
f. 54rb; SG670,
f. 96a<P9629, f. 5r